HOME   INSCHRIJVEN   SUBSCRIBE   FAQ / INFO
Naam:
Wachtwoord:
Geef zoekwoord
  
Naar film Naar boek Naar Muziek Naar Optredens, voorstellingen Naar Eten, drinken, dansen, reizen


2012 (Roland Emmerich)

2012 (Roland Emmerich)
Meest recente postings van totaal 2
Gebruiker Waardering Commentaar
The Dude Draak van een verhaal met veel spectaculair geweld. Kan net voor een avondje buizen.

Inserted on 2017-08-02 09:17:35, last modified on 2017-08-02 09:17:35

Nomad Een chaotisch misbaksel met weinig structuur en zonder enig pakkend persoonlijk verhaal. Dat is in een notedop de einde-van-de-wereldfilm 2012 van rampenfilmspecialist Roland Emmerich (Stargate, Independence Day, Godzilla, The Patriot en The Day After Tomorrow). 2012 is gebaseerd op een oude voorspelling van de maya's die wil dat de wereld in dat jaar vergaat. In de film verhit verhoogde zonneactiviteit de kern van de aarde, die vervolgens implodeert. Wetenschappers komen hier achter en onder aanvoering van Amerika werkt de wereld koortsachtig aan een reddingsplan om het voortbestaan van het menselijke ras te garanderen.

Van-dik-hout-zaagt-men-planken-regisseur Emmerich brengt dit verhaal tot de kijker via een aantal personages die van karton zijn. De zwarte Amerikaanse president (ongeloofwaardige rol van Danny Glover; slecht gecast) en zijn dochter, de jonge zwarte wetenschapper Adrian die het complot openbaart (Chiwetel Ejiofor), een Indiase wetenschapper en zijn gezin, het hoofd van de afdeling Geologie van de VS (de Engelse acteur Oliver Platt), een geflipte complotaanhanger en radiopresentator (leuke maar marginale rol van Woody Harrelson) en de onsuccesvolle SF-schrijver Jackson Curtis (John Cusack) die bijverdient als limo-chauffeur, diens ex-vrouw (Amanda Peet), hun twee kinderen en haar nieuwe vriend. Een hele trits B-acteurs met één A-acteur, (Cusack) wiens personage van zo'n oppervlakkigheid is dat ook hij de film niet kan redden.

Kunnen de speciale effecten, wiens faam de film al vooruit waren gesneld, de film redden? Nee. Ze zijn spectaculair en jammer genoeg inderdaad datgene waar de film eigenlijk om draait in plaats dat ze wat toevoegen aan een spannend en pakkend hoofdverhaal. Amerikaanse steden die ten ondergaan als zij in de aarde wegzakken, werkende onderaardse lagen die bergen laten rimpelen alsof het je een steen in het water hebt gegooid en vuurballen en -slierten die uit het binnenste der aarde spuwen. Het ziet er mooi uit maar wat heb je aan speciale effecten als ze niet worden ingepast in het persoonlijke verhaal van de personages van een film, als het juist andersom is?

Op zo'n manier dat de persoonlijke avonturen niet een beetje maar héél erg ongeloofwaardig zijn? Dan is het slechts een tentoonstelling van de stand van zaken van met computer gemaakt visuele effecten (cgi), een visueel spierballenvertoon waar je niks voor koopt. Leuk hoor een op een ruimteschip lijkende ark die tegen de top van de Mount Everest aanvaart, straten in Los Angeles die uit elkaar scheuren waarbij het autoverkeer in de kloof verdwijnt en een metro van grote hoogte uit een tunnel duikt. Maar zonder een persoonlijk verhaal met een lach en een traan raakt het de kijker niet. Dan slaat het technische gebulder en gedonder hem of haar gewoon murw. Deze film uit 2009 is één groot Hollywood cliché, maar dan wel heel slecht vormgegeven.

Inserted on 2009-12-17 12:52:48, last modified on 2009-12-19 13:51:02