HOME   INSCHRIJVEN   SUBSCRIBE   FAQ / INFO
Naam:
Wachtwoord:
Geef zoekwoord
  
Naar film Naar boek Naar Muziek Naar Optredens, voorstellingen Naar Eten, drinken, dansen, reizen


Raw (Garance Marillier)

Raw (Garance Marillier)
Meest recente postings van totaal 2
Gebruiker Waardering Commentaar
The Dude Een whopping 7.5 op IMDB voor deze film? Valt me niet tegen. In het Frans heet deze film Grave, hetgeen ernstig betekent. De vertaling Raw kan je hier dan zowel lezen als Ruw en als Rauw, beiden dekken de lading wel.

In tegenstelling tot Nomad noem ik dit geen 'humoristische' film. Ik vind hem heerlijk confronterend, omdat hij onder mijn huid kroop: je kijkt niet, je beleeft hem. En op sommige momenten 'zit je hem ook echt uit'.

Justine gaat diergeneeskunde studeren aan een fac in (het Noorden van?) Frankrijk, waar haar oudere zus Alexia een ouderejaars is. De zussen zijn vegetarisch opgevoed, maar tijdens de heftige ontgroening worden de novieten gedwongen vlees te eten. Dat wekt bepaalde verborgen driften op, die uiteindelijk uitmondden in het eten van mensenvlees. We zien Justine langzaam tot kannibaal vervallen, gelardeerd met beelden van heftige studenten feesten en meelijwekkende pogingen tot amoureuze escapades.

Naast scènes waar je niet naar wilt kijken zitten enkele prachtige filmische momenten in. Bijvoorbeeld als de camera midden tussen 2 dansend-zoenende mensen door inzoomt op hoofdpersoon Justine, die een monsterlijke, in zichzelf gekeerde blik vertoond. En als diezelfde Justine een enorme nachtmerrie doormaakt, met de hele scene onder lakens gefilmd. Werkelijk schitterend.

Inserted on 2017-05-12 11:23:42, last modified on 2017-05-12 11:37:05

Nomad Grave (2017) of Raw, zoals de Engelse titel luidt (Voraz in Mexico) is een originele, humoristische horrorfilm over een vegetarische studente die ineens niet kan stoppen met vleeseten. Dat is natuurlijk enorm ongeloofwaardig maar als je de film uitkijkt begrijp je de onderliggende reden. Raw is een gezellig (ironie!) spannende film met een paar mild-enge scenes. Maar ik vond het vooral grappig. Het meeste zie van mijlenver aankomen en dat is juist leuk want dat werkt. Zoals het verloop van de relatie tussen studente diergeneeskunde Justine (Garance Marillier) en haar sympathieke, zwarte, homofiele kamergenoot. Ook de relatie van Justine met haar zus, een ouderejaars op dezelfde opleiding maakt een onvoorziene ontwikkeling door. Maar gelukkig kan Justine altijd nog terug naar huis naar haar ouders. Want daar vind ze geborgenheid en veiligheid. Toch?

Inserted on 2017-05-03 04:21:50, last modified on 2017-06-01 04:14:28